woensdag 20 september 2017

De eerste opdracht - de testversie - in tricot

Dat huiswerk waarover ik in mijn vorige bericht schreef, is in dit geval heel veel grondpatronen tekenen, weer handig en snel tekenen en aanpassingen maken op patronen die ik zelf teken aan de hand van het gewenste voorbeeld. Dat kunnen overhemden, shirts, T-shirts, jassen etc zijn voor jongens en heren. Dat houdt in 2 boeken doortekenen en alles proberen te onthouden. Dat gaat met allerlei formules/berekeningen, uitgaande van de opgemeten maten of met standaard maten uit het boek. Naast het tekenen is het ook fijn als er praktische opdrachten zijn. Die mag ik maken op de maten van mijn zoon en man. Zo is iedereen blij, dat mama een opleiding doet ;)
Op de foto zie je de eerste opdracht voor de Coupeuse opleiding. Het is een shirt met lange mouwen van rekbare stof voor mijn zoon. Op de foto is de eerste versie te zien.
Zoon heeft vrij lange armen en moet nog even passen welke van de twee lusrandjes de juiste is. Of juist er tussenin, kan natuurlijk ook. De afwerking bij de hals, de bies, heb ik op de gok (ohw) gedaan, aan de hand van zijn hoofdomtrek - 10%. Komt aardig uit, ik denk dat hij er ruim met zijn hoofd door moet passen. Hij houdt niet zo van strak.
Zoonlief wilde als kleine dreumes/peuter al graag rood als kleur voor het liefst al zijn truien en broeken, dat is in de loop van de tijd niet erg verandert. De kleurtjes moeten knallen en donkere kleuren behalve zwart met iets wat knalt, doet hij echt niet aan. In de loop van de tijd is het rood voor broek en trui/t-shirt verandert naar grijze en blauwe jeans en de shirts en truien......: Rood! Grappig.
Dit keer wilde hij graag een tricotstofje met formule 1 auto's en rode tricotstof en ook zwarte tricotstof met allerlei bochten in het patroon. Ja hij maakt het zijn moeder niet gemakkelijk ;)
Die stofjes heb ik inmiddels allemaal klaar liggen, maar omdat ik die stof niet wilde verknippen, eerst een testversie om te zien of de pasvorm goed is. Als hij straks terug is van het kinderfeestje van zijn beste vriendje, dan mag hij de trui passen. De mouwen heb ik erin geregen en de witte lusdraadjes zitten er dus nog in. Ik ben benieuwd of het past, dus wordt vervolgt....
Ik weet dat het shirt een beetje vreemd op de foto hangt, maar dat komt omdat de kleerhanger te groot is ;) die loopt nu door tot in de mouwen. Vandaar dat het er een beetje komisch uitziet :)

Het duurde even, moed verzamelen, en weer verder gaan

Eindelijk weer een berichtje op dit blog.
Het heeft even geduurd.
Het voorjaar was hectisch waarin werk verdween en ook weer nieuwe uitdagingen op ons pad kwamen. Een voorjaar waarin we veel met elkaar gepraat hebben en plannen maakten en uitvoerden.
En toen kwam er een nieuwe werkgever en manlief ging weer aan de slag.

De zomer was een andere zomer als anders. Zoon ging op kamp en had de tijd van zijn leven. Geweldig leuk was het. We deden wat kleine uitjes en speelden bordspelletjes en we hadden het naar ons zin.

Het oude huis werd verkocht en omdat het onderwater stond, hakte dat behoorlijk in onze reserves, maar het is niet anders. We proberen te sparen wat er kan, want we moeten toch verder. Het is gewoon een bijzonder slechte samenloop van omstandigheden, wat ons behoorlijk diep geraakt heeft, financieel maar zeker ook emotioneel.
We moeten verder al zou ik het liefst heel hard willen wegrennen... ver weg van hier. Dat helpt niet, dat weet ik ook.

Zelf ben ik gestart met de Heren en Jongens Coupeuse Opleiding, waarin ik heel veel stukken voor mijn man en zoon kan maken. Dat is fijn en zorgt er ook voor dat ik me wat prettiger voel. Ik vind het lastig om niet te werken, en alleen het huishouden daarvan wordt ik niet blij. Ik vind het prettig dat ik mijn tanden weer ergens in kan zetten al is het ook weer lastig om alles gepland te krijgen, qua huishouden, zorg en huiswerk. Dan merk ik toch dat ik geen 20 meer ben en om 20.00uur echt uitgeteld ben :) Maar die nieuwe uitdaging vind ik erg prettig en zorgt dat ik me weer fijner voel en even alles om me heen vergeet.

Verder was het afgelopen weekend een leuk weekend. Dit weekend verdween er veel uit ons huis. Fijn, want een deel van de inboedel van ons oude huis, kwam door de verkoop in ons huis terecht. Zonde om zo weg te doen, maar ja, in ons huis kan het ook niet bij. Toch proberen natuurlijk, maar het irriteert enorm, al die spullen. Dus ging er wat op Marktplaats en wat op de weggeefhoek en afgelopen weekend is er een leren stoel opgehaald, waar ik erg blij mee was. Ik kreeg er nog een doosje chocolaatjes voor, dat had echt niet gehoeven, maar oh zo lekker. Ik had nog schoenen en laarsjes staan van mezelf die ik nooit draag. Die gingen naar een vriendin die het niet zo breed heeft. Ook heb ik voor haar zoon een prachtige rugzak van Wolfskin erbij gedaan. Mijn zoon had het 1 jaar gebruikt en was nog prachtig. Ook kreeg hij de oude voetbalschoenen van mijn zoon. Wij blij en zij blij. Leuk hoor!
En verder werd er een Maxi Cosi Rodi opgehaald en een stoelverhoger die ik nog had staan. En gister nog verkocht ik de inmiddels te kleine leren paardrijschoentjes van mijn zoon. Vandaag doe ik dat pakketje op de post en zijn er weer flink wat spulletjes uit het huis verdwenen. Ik moet zeggen dat ik het minimaliseren van spulletjes wel erg fijn vind. Het schoonmaken van het huis gaat sneller en langzaam maar zeker worden de zolders leeg.

Nu ga ik weer hard aan de slag. Ik ga de hond uitlaten en dan weer aan mijn huiswerk.
Fijne dag allemaal!


woensdag 12 juli 2017

Zomervakantie en Kerstkleed

De zomervakantie is aangebroken.
Op vakantie gaan we niet, dat zit er dit jaar echt niet in, maar low-budget uitjes staan zeker op het programma.
Op de eerste vakantiedag zijn zoonlief en ik samen naar het Kristalmuseum geweest. Prachtige stenen hebben we gezien en uit allerlei landen. De kosten vielen enorm mee, dus we namen een kopje koffie en wat te drinken met een stroopwafel. Zoons favoriet. We deden een speurtocht en al speurend leerden we van alles over al dat prachtige gesteente, mineralen en ook fossielen die in onze aarde verborgen liggen. Prachtig om te zien en zoon smulde van alle informatie en kennis die daar te vinden was. Ter afsluiting mocht zoon nog een aandenken kiezen, het werd een doosje met kleine steentjes. De steentjes in de zakjes had hij gevonden tijdens het goudwassen, wat je in het museum ook kon doen. Stukjes pyriet en kleine edelsteentjes vond hij en dat mocht mee naar huis. En zo was onze eerste dag al snel gevuld.


Verder bakten we nog koekjes en bakten we een groentetaart als avond eten, gewoon van bladerdeeg, 3 eieren en een pakje slagroom en geraspte kaas. De kaas was gewoon een oud stukje wat nog over was en niet meer zo smaakt op een boterham. Het recept had ik gezien bij Aad-actief (Google maar, dan vind je het wel). De taart was heerlijk, al ben ik de foto vergeten te maken en er bleef niets over. De koekjes smaakten ook erg goed. Heerlijke roomboterkoeken. Ze waren wat groot uitgevallen, maar dat geeft niks.



Op deze 2e dag van de vakantie werd onze zoon uitgenodigd om 's middags bij een vriendje te komen spelen en logeren, dus ja.. dan maak ik tijd om te naaien :)
Ik wilde de korte broek voor zoonlief afmaken. Het patroontje heb ik dit keer niet zelf getekend, maar vond ik in het blad: La maison Victor 3-2017, Lulu-broek (deze heb ik verkort en iets ingenomen heb, omdat ik simpelweg niet meer stof had. Ook heb ik al eerder de lange broek van dezelfde stof en hetzelfde patroon voor zoon gemaakt, welke met heel veel plezier gedragen wordt, gewoon met een wit shirt erop. Staat erg leuk!)
Het broekje maakte ik van de restjes van zijn joggingbroek. Het patroon wijst zich vanzelf en het broekje is erg snel te naaien. De stof lijkt op zijn kop, maar dit is op verzoek zo gedaan. Als zoon het broekje dan aanheeft, kan hij zelf de tekst lezen.
De broekspijpjes waren wat kort, maar meer stof had ik niet. Ik maakte ter verlenging van de broekspijpen een valse naad van een reepje stof wat ik nog had. Nu is de stof helemaal op. De naden heb ik gelockt. Dat was eigenlijk niet nodig, maar ik was toch bezig en wilde ook even weten hoe de lockmachine zich gedraagt met zachte rekbare stoffen, maar het ging prima. En zoon blij met deze zachte korte broek met een plooi in het voorpand en met steekzakken. Niet geschikt voor de warmste dagen van het jaar, doordat het stofje wat warm is, maar wel fijn soepel en zacht. Dat draagt heerlijk, want bij het tussentijds passen, wilde hij het broekje al niet meer uit ;) Heerlijk om in de vakantie te dragen.

Vandaag dag 3 van de vakantie. Zoon is nog bij het vriendje en ik ben dan altijd een beetje van de leg. Ik heb hem het liefst bij me, maar ik gun hem ook het plezier van spelen en logeren, maar het is zooooo stil. Vanavond komt hij fijn weer thuis.
Ondertussen was ik, nadat ik de bovenverdieping had gesopt en gestofzuigd en ook de trap had afgesopt en de wc's had schoongemaakt, naar mijn naaikamer/naaiatelier gegaan en begon ik aan korte broek nr.2 van hetzelfde Lulu broekje van La Maison Victor 3-2017, want het naait erg makkelijk en snel. Daarvan zal ik binnenkort foto's maken.

Tussendoor rommelde ik wat in mijn naailes-tas en zie daar: het vergeten kerststofje wat een kerstkleed had moeten worden.... vorig jaar... oeps.
Dus heb ik meteen maar even een afwerkrandje gestikt met mijn naaimachine en daarna heb ik de stof in de wasmachine gedaan. Het is altijd verstandig om de stof even te wassen om krimp te voorkomen. Vaak vergeet ik dat..... maar dit keer niet. Nu hangt de stof te drogen. Dat gaat wel even duren, denk ik. Het regent hier al heel de ochtend en zoals het er nu uitziet gaat het ook nog wel even duren voordat het ophoud met regenen. De lap stof hangt boven over de reling van de trap te drogen. Komt goed. Als de stof droog is het een kwestie van even de tafel opmeten, en de stof even strijken en knippen indien nodig en vervolgens een nette zoom erin leggen. In de hoeken zou er dan nog een Engels hoekje kunnen, om het helemaal perfect te maken. Of ik dat ga doen... dat weet ik nog niet. Eerst maar even laten drogen en ondertussen korte broek 2 afmaken. Gelukkig duurt het nog even voordat het Kerst is ;)


woensdag 28 juni 2017

Courgettesoep, zelf brood bakken en zelfgemaakte eiersalade

Het was een heerlijke dag gister. Niet zo zeer omdat het weer lekker was, nee ik was weer eens als vanouds aan het rommelen in huis. Samen met manlief liepen we onze gebruikelijke rondes met de hond, deed de was en de strijk en ondertussen plukte ik de courgettes in de moestuin samen met een aantal uien die toch een beetje te dicht op elkaar stonden, maar nu al prima zijn om te gebruiken. Ik besloot een courgettesoepje te maken. Heel simpel, ik zal het recept geven:

Een aantal kleine courgettes, of 1 grote
2-3 uien
2-3 teentjes knoflook, naar gelang je dat lekker vind. 1 of geen kan natuurlijk ook ;)
beetje olijfolie om bovenstaand in aan te bakken tot het een beetje kleurt.
2 liter bouilon. Ik gebruikte blokjes, maar je neemt wat je lekker vind.

Laat alles garen en tot slot de staafmixer er door en je kan eten.
Natuurlijk kan er ook nog best een aardappel of 2 door voor een beetje meer stevige soep, die je dan mee blendert, maar daarvoor was ik te lui :)

Daarnaast bakte ik speltbrood gewoon zelf, de avond ervoor begon ik met het maken van een poolish. Een vrij nattig voordeeg. Ik bak met grote regelmaat zelf ons dagelijks brood, dan weer van een kant en klare mix van de molen, dan meng ik het meel en bloem weer zelf, heel verschillend. Nu was ik op zoek gegaan naar een simpel recept voor Speltbrood zonder suiker, en wat bovendien de tijd krijgt om te rijzen. Dat vind ik belangrijk. Geen snel snel brood maar gewoon goed brood zonder suiker, wat rustig brood mag worden. Tussen de bedrijven door een keer kneden en vouwen en rijzen en nog eens rijzen en bakken.
Het brood was erg smakelijk, en verdween als sneeuw voor de zon. Ik ben vergeten een foto te maken van de broden, maar ze zagen er erg mooi uit. Ik heb er 2 gemaakt. 
Hieronder een foto van het deeg, dat rijst onder een laagje huishoudfolie.

En ook maakte ik nog een eiersalade. Dat kwam zo. Ik had nog 2 gekookte eieren. Maar met 2 personen en 3-4 boterhammen lukt dat niet om die volledig te bedekken daarmee. Dus ik dacht ik maak eiersalade. Ik hakte met een mes het ei in stukjes en deed het in een kommetje.
Ik voegde daar aan toe:
-1flinke eetlepel mayonaise
-1flinke eetlepel Griekse yoghurt
- en een klein theelepeltje franse mosterd
- beetje bieslook erboven aan stukjes knippen met een schaar
Goed roeren en dan wordt het zo:

Zie daar, één van de overheerlijke zelfgebakken boterhammen met zelfgemaakte eiersalade van onze eigen kippetjes. En er was nog salade over, voor 's avonds bij de soep met een plak brood. De soep was voor ons 3 ook wat veel, dus er is een voorraadje de vriezer in gegaan. Altijd handig voor als ik eens wat minder tijd heb en toch een soepje wil, als voorgerecht of als lunch.







zondag 11 juni 2017

Heerlijke zondag, in alle rust, rustig genieten

Wat was deze zondag heerlijk :)


We hadden geen verplichtingen en zoals ik gister schreef had ik me verheugd op een dagje in de tuin met een boek. En dat is gelukt! :)
Heerlijk was het in de tuin, in de ochtend heerlijk ontbijten in alle rust. En zo lang mogelijk in de schaduw van onze tuin vertoefd en ook later verplaatste ik steeds weer mijn stoel naar de schaduw. Ondertussen snoepte ik de besjes van de aalbessenstruik. Heerlijk zuur en behalve de vogels is er hier in huis niemand die ze lust. Ik wel, heerlijk zijn ze. Mooie grote rode besjes. Wat een feest! Ook de aardbeien rijpen goed en die lusten ze hier wel. Ze verdwenen als sneeuw voor de zon, ik had geen tijd voor een foto.

's Middags bakten frikadellen op de mini-BBQ. Niet zo gezond maar best lekker voor een keer. En later bakten we op dezelfde BBQ een glutenvrije diepvriespizza. Dat ging prima, op onze pizzasteen die we eigenlijk nooit eerder hebben gebruikt. Het was een beetje een gepruts. Moet het vuur eronder branden, of juist niet? De steen moet opwarmen, dus we hebben hem met hout opgestookt en een vuurvaste glazen deksel over de pizza gelegd en dat was maar goed want het rookte een beetje. Gelukkig smaakte  het heerlijk!

Toch begon het tegen het einde van de middag nog wat te regenen, niet erg, wel fijn juist want de hitte vind ik niet zo fijn. Onder het afdak hebben we heerlijk gezeten met een boekje en een kopje koffie, heerlijk in de wind. Super genieten!

Nu is de dag bijna ten einde. Ik heb nog wat houtblokken op het vuur gelegd, dadelijk nog heel even buiten zitten en dan hup naar bed. Morgen is het weer een drukke dag. Zoonlief gaat weer naar school en ik heb een dagje in de tuin gepland. Oh en ook moet ik dringend weer sla oogsten ;)
Het gaat maar door allemaal. Leuk!
Fijne zondagavond.



zaterdag 10 juni 2017

Waterpokken tuin en sla enzo

De waterpokken zijn aan het verdwijnen. Na dagenlang 3x per dag elk waterpokje met schuim te hebben behandeld verdwijnen de pokjes nu 1 voor 1. De grote duren ietsje langer maar het zijn allemaal korstjes geworden en die vallen er nu vanaf. Nog even en het is weer voorbij en is zoonlief weer een paar antistoffen rijker. We moeten het maar positief bekijken.

De tuin krijgt stukje bij beter een mooier uiterlijk. Oude lelijke planten worden uitgeschept en nieuwe compost en kleine lavendelplantjes komen erin. We kochten er 24 en het is nu een mooie rij geworden. Ook op een ander deel van de tuin schreef ik al eerder dat we nieuwe plantjes hadden neergezet. Heel mooi allemaal, maar die kleine jonge plantjes zijn nog niet zo sterk en zelfstandig dat ze geen water nodig hebben. Ondanks de regen die viel, bleven die plekken vrij droog en dus heb ik ze vandaag weer goed besproeid.

De zonnebloemen beginnen goed te groeien en wat ook erg leuk is om te melden, we hebben elke dag sla. Ik zaaide in april slazaadjes en plantte ze vervolgens uit. Alleen in de kas staan er al 42, onder, tussen en naast de tomaten. De 1 groeit harder dan de ander, dus de oogst spreid zich vanzelf ook een beetje en dat is fijn.
Gelukkig lust iedereen hier sla, anders zou ik nog een kraampje moeten beginnen ;)  al is dat misschien ook wel leuk, een kraampje aan de weg. Wie weet.
Dus elke dag bijna sla.
Sla bij de boontjes, sla bij de doperwten en sla bij de macaroni en ook de cavia's weten wel raad met wat sla blaadjes. Heerlijk vinden ze het! Ook wortels en appelschilletjes en peterselie is erg favoriet bij de cavia's. Zo gauw ze de keukenlade horen opengaan, beginnen ze luid te piepen. Alsof ze willen zeggen vergeet ons niet! Tuurlijk vergeet ik ze niet. Een paar keer per dag krijgen ze van mij wat groenvoer. Zoonlief geeft ze elke ochtend hun gewone brokjes en natuurlijk krijgen ze ook elke ochtend een flinke hand hooi. Zoonlief verzorgd ze goed en dat is mooi om te zien.

Morgen schijnt het een mooie zonnige dag te worden. Ik had het plan gevat om daar eens van te gaan genieten. De agenda's staan hier boordevol en een vrij weekend moet je met een lampje zoeken. Morgen staat er vooralsnog niets. Dat is fijn voor een keer, en als dan ook het zonnetje nog gaat schijnen, wat willen we dan nog meer? Een fijne zondag alvast!

donderdag 8 juni 2017

Afscheid van Poes

Poes wilde niet eten, haalde overal haar neus voor op zoals in het vorig blog staat te lezen.
Dierenarts bezoeken volgden bijna dagelijks. Noodvoer en medicatie tegen nierziekte een eetlustopwekkend middel en spuit voor het hongergevoel, bloedonderzoek, alles hebben we gedaan, maar het mocht allemaal niet baten. Poes hebben we gister moeten laten inslapen.
Ze had nierfalen, zo blijkt uit het bloedonderzoek.
Haar nier waarden waren 10x zo hoog als normaal. Ze voelde zich echt niet lekker, ze kon amper nog op haar pootjes staan, zo zielig. Gelukkig is ze heel rustig ingeslapen in haar eigen mandje.
Lieve poes, ze was 12 jaar bij ons en nu is het gemis groot.
Elke keer denk ik waar is ze?
De verzorging was de laatste dagen ook zo intensief...
De tijd zal de wonden helen, zeggen ze.
Ze is voor altijd in mijn hart.

donderdag 1 juni 2017

De tuin in beeld, weinig woorden, waterpokken, plek tekort en planningsprobleem en een poes die niet wil eten


Welkom!

Vandaag een kort inkijkje in onze tuin, hoe die er op dit moment bij ligt.
Ik heb weinig tijd om een groot bericht te schrijven, omdat ik nog een heleboel plantjes wil inplanten en natuurlijk onkruid moet wieden, al stel ik dat klusje al dagen uit...
Reden daarvoor is dat onze zoon de waterpokken heeft. Hij zit helemaal onder de bultjes en bobbeltjes en rode vlekjes en het jeukt erg.
Maar goed, het levert antistoffen op en het hoort erbij, iedereen krijgt het een keer, maar vervelend is het wel. Krabben mag natuurlijk niet, maar dat is wel het liefste wat hij zou willen doen. Gelukkig bestaan er middeltjes tegen de jeuk, een soort schuim, waarvan het eerst erger en later minder word.
Gelukkig heeft hij geen koorts.

Voor nu, veel plezier met kijken naar de plaatjes van onze tuin.
Als ik de achterdeur uitstap zie ik dit:

 Op de boog groeit de klimroos, aan beide kanten 1 en eronder komt de oost Indische kers alweer op.

 
Stamroos in bloei


De rozenboog in de tuin. De boog bezwijkt inmiddels bijna onder het gewicht van deze niet prikkende klimroos.
De rododendrons staan in bloei.
 De moestuin, met sproeier ;)
 Rechts de aardappelen en aan de linkerkant de verschillende verhoogde bakken.
Sla en munt.
Doperwten en als je ze jong afplukt.... kan je ze eten als peultjes. Ook erg lekker.

In de kas staan aan de rechterkant de tomaten, al is het niet best te zien.
Links nog diverse sla soorten en 3 spitskolen.

Ik heb geen idee wat dit voor boom/struik is, maar hij bloeit erg mooi vind ik.

Dezelfde boom/struik.

De petunia bak met wat andere plantjes hangt gezellig onder het afdakje.

Ook staan daar de paprika planten en nog 24 tomatenplanten. Geen idee waar ik die moet laten, want ik heb geen plek meer in de kas. Ik heb daar sowieso geen plek. Ik moet eerst nog plek maken om de paprika planten aan de linkerkant te kunnen planten. Dat gaat krap worden en ik breek er al weken mijn hoofd over. Hoe ga ik dit oplossen? Waar ga ik al die planten laten?
De conclusie: Ik heb een beetje een planningsprobleem.
Ik had bedacht, als de sla en raapsteeltjes op zijn kunnen daarin de paprika's, maar het werd laat voorjaar en bleef lang koud waardoor alles later was. De paprika planten heb ik binnenshuis opgekweekt en hadden geen last van de kou... Daardoor past het niet echt.
Ook de aardappelplanten hebben geleden aan de lange periode van koude nachten. Want daar had ik de pompoenplanten bedacht, maar die staan dus ook nog te wachten tot die aardappels klaar zijn om te oogsten. Dat past dus niet.
Ik moet daarom elders in de tuin een stuk gaan vrijmaken voor de pompoenplantjes, courgetteplanten en komkommerplanten en stokbonen en ook nog de tomaten moeten ergens de grond in, want erg lang kan ik daar niet meer mee wachten, het wordt tijd dat ze de wortels uitspreiden en grote planten gaan worden. Dat wordt nog even speuren en organiseren. Dat hoort een beetje bij de tuin. Je weet nooit wat er gaat doen, hoe het loopt en wat wordt opgegeten en aangegeten etc. etc. etc.
En toch blijft het leuk :)
Vandaag oogstte ik onze 2e komkommer. Leuk! En Lekker! Maar die komkommer staat dus, wegens plek tekort, tijdelijk in een bak, dat is niet ideaal, maar de plant maak als een malle komkommertjes. Maar ook zij zal de grond in moeten om gezond te blijven.... Waar? Ik ga speuren...
Ook zal ik deze week onze 1e courgette gaan oogsten van onze 1e normale courgetteplant die wel keurig met haar worteltjes in de aarde staat. Wat een rijkdom!

Poes is goed in slapen en in standbeelden nadoen, en soms is ze de weg een beetje kwijt. Dan gebruikt ze de deur ipv het kattenluik of een openstaand raam. Maar ja, ze is ook al oud en slaapt zoals je ziet graag buiten in het zonnetje op de stoep of op een stoel en ook is ze graag bij me in de buurt als ik buiten aan het rommelen ben of koffie drink buiten in de zon. Dat is erg gezellig en leuk allemaal, maar de laatste tijd valt ze af. Steeds beter zie je haar botjes en steeds meer probeer ik er eten in te krijgen, maar mevrouw haalt haar neus voor bijna alles op. Brokjes en natvoer, ze wil er niets van weten en draait me de rug toe. Heel af en toe een paar brokjes, als ze gevoerd wordt,  maar het houdt allemaal niet over. Verder lijkt er niets aan de hand, drinkt normaal, plast en poept normaal, wil aandacht en krijgt dat ook, maar iets eten.... bijna niet. Nou heeft ze dat nooit heel veel gedaan, maar nu wordt het toch echt te erg. Daarom ging ik vandaag naar de dierenarts en was uiteraard een fortuin kwijt. Maar als ik haar daarmee help heb ik het er allemaal voor over. Ik heb haar tenslotte in huis genomen en dus probeer ik zo goed als mogelijk voor haar te zorgen. Ze is al 12 jaar en dus een oude dame, maar er moet wel eten in. De dierenarts vertelde dat het waarschijnlijk nierziekte is, en dus heb ik ander speciaal voer meegekregen en heeft ze nu medicatie daarvoor en ook een soort astronautenvoer voor katten om een beetje aan te sterken. Nu maar hopen dat ze er iets van gaat eten. Op het moment eet ze alleen iets als ik haar voer, dat doe ik maar omdat er toch echt iets in moet. Maar ja, uiteindelijk moet ze het wel weer zelf gaan doen. Zorgenkindje is ze op het moment... Ik hoop maar dat ze er bovenop komt.



 



maandag 15 mei 2017

Tuindag

Vanochtend in alle vroegte gingen we naar het tuincentrum. Nou ja, tuincentrum. De lokale kweker. En ik ben groot voorstander van lokaal kopen.  Heel prettig en fijn. Bijkomend voordeel is dat ze veel zelf kweken en de prijzen laag zijn. Kunnen wij de boel voor weinig geld toch erg gezellig maken. Iedereen blij!
Normaal gesproken zou ik bezoekje aan de kweker alleen gedaan hebben, maar nu we beide thuis zijn is het soms ook wel handig, een paar extra handen.
We hebben van allerlei plantjes gekocht. Gewoon van die gezellige petunia's en geraniums. Je kent het wel.
Maar de kluitjes van die arme plantjes waren kurkdroog. Ik zette ze in schalen gevuld met water en daar hebben ze vanaf vanochtend tot nu gestaan. Morgen ga ik ze in bakken zetten. Een enkeling is al geplant, maar de meeste moesten echt eerst even wat water opslurpen en het leek of ze even vergeten waren hoe dat ook alweer ging. De een had het sneller voor elkaar dan de ander maar de snelle slurpers staan netjes in een bak of pot.
Op deze foto zie je de hangverbena, met geranium en een of ander zilverkleurige hangplant waarvan ik de naam ben vergeten. De bloembak aan het houthok. Hiervan hangen er 2, elk aan een kant met de deur in het midden. Beide bakken zijn qua beplanting gelijk.

Bij het kippenhok staat ook een pot gevuld met lobelia, spaans margrietje, petunia en verbena.
Het lijkt nog wat treurig maar de plantjes gaan groeien en dan hebben ze de ruimte in de pot wel nodig. De potten vulde ik deels met aarde uit de tuin en deels met potgrond.
En eindelijk hebben we onze minituin langs de muur aangepakt. Dat  tuintje bestaat uit 2 stukken van elk een meter of  6 lang en een halve meter breed, denk ik.  Lange tijd stond er niks. Er groeide ook niets, behalve onkruid en dat staat zo slordig en ongezellig. Waarom we er niets aan deden? We wisten niet goed wat er zou kunnen groeien. De grond is vrij arm, er komt alleen ochtendzon in dit stukje tuin en dat maakte het toch lastig.
Wat zetten we er neer: Lavendel? Of een-jarig bloemenzaad? Of rozen? Of rotsplantjes?
Ja lavendel dat is altijd leuk, dat heeft er in het verleden ook gestaan, maar de planten waren verhout en niet mooi meer en hingen helemaal over het stoepje heen. Dat was nog niet het ergste. Het meest vervelende is dat de planten dicht bij de uitlaat van de pelletkachel stonden, die vlakbij uit de muur steekt. Er komen soms vonken uit en als je daar een mooie droge lavendelplant vlakbij hebt staan, wordt ik toch wat nerveus daarvan. De boel zal maar per ongeluk gaan branden. Ik moet er niet aan denken.
Dus het werden schaduwplanten met zo hier en daar een lavendel, maar vooral bloeiende bodembedekkers en wat groenblijvende struikjes. De hele dag zijn we daarmee bezig geweest.
Eerst de arme grond afgraven, rommel zoals puin uit de grond halen en nieuwe grond toevoegen en vermengen, plantjes zetten en watergeven en weer vegen. Het kostte heel wat zweetdruppeltjes op deze toch best warme dag, en op de foto lijkt nog niet veel, maar ik ben er heel gelukkig mee.
Het mooiste is nu dat als ik uit de achterdeur naar buiten loop, ik hier altijd langskom. Erg blij wordt ik ervan!
Ik heb er ook een kabouterlampje neergezet en een klein huisje met een rood dak op een paal. Dat huisje heb ik gevuld met stro. Ik hoop dat de oorwurmen en lieveheersbeestjes dat huisje nu in gebruik gaan nemen. Dan hebben we de natuurlijke bestrijders van bladluis dichtbij de hand. Ik zag dat de net uitgelopen jonge beukhaag al flink onder de bladluis zit en ook de knoppen van de rozen, klimrozen en ook de stamrozen zitten onder. Ik hoop dat de rozenknoppen niet verloren zijn.
We wachten het af en ondertussen even op zoek naar een natuurlijk bestrijdingsmiddel.  
Morgen ga ik weer verder met het vullen van de bakken, potten en andere bloempotjes. De petunia's staan nu nog in de schaal met water, samen met de verbena en lobelia. Kunnen ze nog fijn een beetje water opnemen voor ze morgen in de pot gaan.


Ochtendwandeling in de lente

Tijdens een ochtendwandeling deze week, genoot ik van al het moois wat de lente te bieden heeft. Ik kan zo genieten van het voorjaar. Alle bomen lopen weer uit, de plantjes schieten uit de grond en de zon schijnt. Wat een geluk!


dinsdag 9 mei 2017

10.000 stappen per dag

Ik las ergens dat het heel gezond is, om dagelijks 10.000 stappen te zetten.
Wij hebben een hond en ik loop toch zeker een rondje of 4 en soms 5 met hem, dus ik ging er vanuit  dat ik dat gemakkelijk haalde. Maar het knaagde en ik dacht ja, ik kan wel denken dat ik veel loop, maar of ik die 10.000 stappen ook daadwerkelijk haal is natuurlijk alleen maar te meten, anders kan ik het ook niet zeker weten, want: meten is weten :)
Dus installeerde ik een stappenteller op mijn oude telefoon. Dat was al een prestatie op zich, maar leverde geen stappen op. Zo handig ben ik ermee ;)
De telefoon moet vervolgens de hele dag in de achterzak van je broek, en dat is een probleem, want om de haverklap ben ik het ding weer kwijt. Dan ligt ie hier, dan weer daar en dan baal ik, want ondertussen dat de telefoon niet meet, beweeg ik wel. Nou ja, kwestie van wennen ga ik vanuit.

Het resultaat:
dag 1: 9.140 stappen
dag 2: 9.271 stappen
dag 3: 11.592 stappen
dag 4: 10.995 stappen
dag 5:10.652 stappen
dag 6: tot nu toe 11.647 stappen en het is nu 18.20uur.

De conclusie is dat ik op dag 1 en 2 dacht dat ik het gemakkelijk haalde en dat bleek dus niet te kloppen. Ik haalde het bijna.
Nu las ik in datzelfde artikel dat om af te vallen 12000-15000stappen nodig zijn per dag..... pff dus een tandje erbij. De wandelrondjes heb ik wat vergroot en nu hoop ik dat ik dit vol kan houden en ook de hond :)

maandag 8 mei 2017

Wat eten we vandaag? Simpele verrassingsstamppot met vega schnitsel


Die vraag krijg ik regelmatig, elke dag eigenlijk... Mam, wat eten we vandaag? Ik denk dat iedere moeder dit wel herkent.
Vandaag was het een beetje een gekke stamppot. Het heeft geen naam voor zover ik weet.
We hebben het gedoopt tot 'voorjaarsstamppot'.

Er ging in: aardappels, pastinaak 4 stuks, 5 stengels bleekselderij uit de voorraad, 6 wortels uit de voorraad, stukjes kaas, 2 knoflookteentjes en dat was het.
Ik heb gewoon alles gekookt ook de knoflook.
Ik had de groente wat klein gesneden zodat het halverwege de kooktijd van de aardappels erbij kon. Toen alles gaar was, de pan afgieten en even goed er door stampen, zodat de meeste groente geplet is. Keertje doorroeren en de mini kaasblokjes toevoegen en nog eens stampen en roeren en .... Klaar!
Ik deed er geen melk door, want het was al best smeuïg. Ik serveerde er een vegetarische schnitzel bij en een beetje jus, gewoon uit een zakje dit keer. En we vonden het allemaal erg lekker. Zelfs zoonlief die normaal gesproken niet erg staat te juichen voor stamppot vond dit erg lekker.
Fris en allerlei verschillende smaakjes. Voor herhaling vatbaar :) En heel simpel


zondag 7 mei 2017

Moestuin. zaadjes en sterke zonnebloemen

De bietjes:
Ik had een beetje gesmokkeld, want ik dacht dat ik nog bietenzaad in huis had, maar dat was niet het geval. Bij de lokale tuinder, die zelf de spullen opkweken kocht ik voor EUR 0.20 per stuk 6 bieten plantjes. Dat is niet erg duur geloof ik. Nu maar hopen dat ze aanslaan en niet door de kou bezwijken. De nachten zijn nog vrij fris en ik zag dat zelfs de komende week de nachttemperaturen nog naar het vriespunt schiet. Ik heb daarom mijn moestuinbakken bedekt met vliesdoek. De aardappels gaan we bedekken met hooi, bij gebrek aan vliesdoek en nog hooi op voorraad. Ik hoop dat dat voldoende helpt.

Aardappels:
Ze komen al met hun kopjes boven de aarde en zij hebben de afgelopen tijd best last gehad van de kou die hier af en toe nog opduikt in de nachten. Het resultaat is hier en daar een vergeeld aardappelblad. En dat ondanks het feit dat ze tussen het stro zitten. Dat had ik aangebracht op de paden en op het aardappel-bed, omdat het opgebrachte grond is wat klei achtig is en erg vast. Door het stro aan te brengen hoop ik dat het gaande weg het moestuinseizoen composteert en dat ik het restant dan gewoon door de aarde kan werken met als doel meer luchtigheid in de aarde. Ook hebben we voor dat doel nu moestuinbakken die ik met moestuinaarde heb gevuld. Als straks het seizoen klaar is vermengen we dat weer met de ondergrond. Ik hoop dat de zon de aardappelplant weer nieuwe kracht geeft om de kou te trotseren, want het is nog niet gedaan met de koude nachten.

De uien hebben gek genoeg geen probleem met een beetje kou en staan vrolijk bij en groeien goed. Ook de knolselderijplantjes staan er mooi bij in de moestuinbak.

Ook de sla heeft weinig probleem met de kou, tenminste die in de kas ;)
De sla groeit en groeit en ik heb al een flink stel uitgeplant. Ik heb nu 42 sla plantjes alleen al in de kas..... Waar moet dat heen en vooral... stel je voor als dat allemaal keurige kroppen sla worden.. hoe gaan we dat ooit opeten. We zijn maar met z'n drieën, nou ja, we hebben ook kippen en cavia's die lusten ook wel een blaadje sla, maar geen kroppen tegelijk natuurlijk. Ik hoop maar dat ze keurig na elkaar klaar zijn om opgegeten te worden. Maar ja we hebben natuurlijk ook altijd nog slakken. Ik had er zelfs al 1 gevangen, een hele dikke naaktslak jakkes. Blijkbaar zijn ze met meer, want mijn koolplantjes buiten in de moestuinbak worden geteisterd. Mooie slakkenslijm sporen zitten op de nog zo kleine blaadjes. Als dat maar goed gaat?

Binnen heb ik van alles staan... op de eettafel, ik heb er zelf nog een sidetable voor gezet, op deze manier kunnen er zelf nog net bij :)

Wat het allemaal is?
4 potten met meerdere tomatenplanten. Verschillende soorten maar ik ben vergeten het naambordje te plaatsen, dus wat het precies is.... geen idee. Tomaten dat in elk geval.
Daarvoor staan 7 paprika planten met z'n 2-en bij elkaar in 1 pot. Ik dacht dat dat wel moest lukken.
En daar weer voor 16 vakjes met bonen, waarvan er net eentje met zijn kopje boven de grond aan het komen is. En 8 vakjes met Nieuw Zeelandse Spinazie. Ik ben erg benieuwd of dat lukt, het zaad schijnt eerst geweekt te moeten worden. Dat las ik toen ik de zaden al in de grond had zitten. En omdat ik toch vroeg ermee ben en geen zin had om die zaadjes er weer uit te moeten frutten dacht ik, ik wacht gewoon een paar weken, komt er niks op dan doe ik zoals het hoort en week ik het zaad eerst voor. Experimentje dus.
Verder staan er plugjes (of hoe heten die ronde dingetjes met aarde) met ijsbergsla (ja nog meer sla, ik had even niet opgelet) en daar midden in 2 potjes met komkommerzaad. In de bak erachter vrij grote potjes met pompoenzaad ca. 5 potjes. En dan nog 4 potjes naar waar ik hoop dat er courgette plantjes uit gaan komen. Ook daarin zat een vergissing. Ik dacht nog courgettezaad te hebben. Je weet wel, die gewone groene courgettes. Bleek dat ik alleen bolcourgette zaad had. Nou ja, ook prima. Nooit gehad, maar misschien ook wel lekker. We gaan het zien, hopelijk ontkiemt alles goed de komende periode. Voor de zekerheid heb ik nog wel een courgette plant gekocht, die staat nog in een pot in de kas, omdat ik bang ben dat ie bevriest. Maar na IJsheiligen zal hij wel naar buiten kunnen hoop ik. Dan hebben we hopelijk ook gewone courgettes deze zomer.

De tomaten worden al erg groot en ik heb er maar een stokje (snoeiafval wat ik bewaard had) bijgestoken en ik drapeer het plantje er een beetje tegen aan. Qua grootte zouden ze best al naar buiten kunnen. Nou ja, ze komen in de kas. Buiten tomaten kweken lukt mij tot nu toe nog niet. Dus gaan ze in de kas en dat werkt erg goed. Maar ik wel echt wachten tot de nachttemperaturen niet meer onder de 5 graden zit, want in deze contreien is het met een verwachting van 5 graden soms opeens toch ruiten krabben 's ochtends en dat risico wil ik met mijn tomaten en paprika's niet lopen. Wel heb ik al touwtjes opgehangen in de kas, zodat ik als na volgende week de nachttemperaturen goed zijn, ik ze ook zo in de kas kan zetten. Ik zal het tzt eens laten zien. Verder moeten we deze week de raapsteeltjes nog opeten en de laatste rucolablaadjes want de plant begint te bloeien en dan vind ik de blaadjes niet echt lekker meer.  Ik knip nu steeds de bloemetjes eruit, maar of dat helpt weet ik eigenlijk niet. Tijd om ze op te ruimen, denk ik. Maar dat is niet erg, want de paprikaplantjes moeten op die plek gaan komen, en zoals het er nu uitziet gaat dat precies passen. Eerst even opeten even rusten en bemesten en dan de paprika's erin.

Wel realiseer ik me dat ik volgens mij veels te veel heb, maar ik ga er wel vanuit dat er het een en ander sneuvelt. De slakken zijn meestal erg actief, en de vogels lusten vaak ook wel mooie frisse groene blaadjes en dan heb je nog de muizen, en de woelrat die oh zo gek is op mijn bietjes, elk jaar weer.... En nou hoop ik elk jaar vurig dat ze eerlijk met me willen delen, soms is dat zo, soms ook niet. We wachten het weer af. Soms is het net de strijd tegen de beestjes hier in de tuin, maar met hand en tand bestrijden, dat vind ik dan ook weer niks. Ik heb geen gaas om mijn moestuin, geen mollenklemmen (want mollen zijn uiterst nuttige beesten) en geen slakkenvergif en half in gegraven bierflesjes,  geen korrels tegen welk beest dan ook. Nee, in mijn moestuin gebruik ik geen bestrijdingsmiddelen. Wel gebruik ik brandnetelgier. En ik moet eens uitzoeken wat nog meer als gier bruikbaar is. In elk geval helpt het tegen de bladluizen en het schijnt rijk aan voedingsstoffen te zijn. Ik zag er alweer een paar, bladluizen. Dus morgen ga ik eerst maar eens even op zoek naar brandnetels :) met handschoenen aan, natuurlijk.
Oh en kijk, de zonnebloemen, dat was ik bijna vergeten. Kijk hoe grappig ze met hun koppies boven de aarde uitkomen. Ze duwen gewoon de hele brok aarde omhoog. Sterk hoor, dat jonge spul.

Deze onderste foto is van vanochtend. Wat groeit het hard. Nog even ietsje groeien, afharden en naar buiten. Dat het maar mooie zonnebloemen mogen worden :)


donderdag 4 mei 2017

De stilte voorbij...

Een tijdlang was het stil op mijn blog.
Niet in mijn hoofd, en niet in mijn tuin en ook niet in mijn naaiatelier.

Stil, omdat de wereld even op zijn kop stond.
Stil, omdat ik niet meer wist wat ik moest.
Stil, omdat ik de situatie niet in woorden kon vatten en niet wist wat ik zeggen moest.
Stress, h e e l  v e e l  stresssssss.....

De grond werd eind maart onder onze voeten vandaan geslagen.
De zekerheid van werk en inkomen bleek onzeker en opeens was alles wat altijd zeker was,  plotseling onzeker. Natuurlijk is het alleen maar werk en natuurlijk zijn er ergere dingen op de wereld maar leuk....? Nee dat was het zeker niet. Dagen en wekenlang vloeiden er tranen. Tranen van loeihard werken en geen waardering voor de inzet. Tranen van verdriet van heel abrupt gewoon niet meer verder mogen. Tranen van ongeloof, tranen van verdriet. Tranen om alles wat niet meer is en nooit meer komen zal.

Langzaam maar zeker, komen er voorzichtige lichtpuntjes en moeten we knokken, beide, want wij zijn natuurlijk ook de jongste niet meer. Op zoek naar ander werk en naar een nieuwe uitdaging. Positief blijven!
Elke dag weer. Niet alleen voor onszelf, maar zeker voor onze zoon. Ook hij kreeg hierdoor een flinke duw, en dat was ook voor hem heel moeilijk en nog steeds. Het besef dat alles elke dag opnieuw ineens helemaal anders kan zijn. De angst, de onzekerheid, de grond die onder voeten vandaan schiet, nee het doet hem echt geen goed. En dat is misschien nog wel het moeilijkste aan het hele verhaal, dat hij het er zo moeilijk heeft. Hij is ook nog maar klein, hij is 9 en dan is die mooie grote mensen wereld toch echt opeens een boze grote mensen wereld en waarop kan je dan vertrouwen?

Ik moet mezelf dwingen positief te blijven en te zoeken naar de mooie dingen van het leven. Van de eekhoorn, die in de vroege ochtend van het vergeten vogelvoer komt snoepen. Van een boom die bloeit, van een tulp die ondanks de kou toch weer zijn kopje in de lucht steekt. Van de zon die schijnt op de dag dat mijn oudste zoon 18 zou zijn geworden, als hij had mogen blijven leven. De zaadjes die opkomen in de moestuin, de tomatenplanten die groeien als kool..

De moestuin wordt door ons in ere hersteld. Dat is tegen alle plannen in toch maar besloten. Ik had nog heel veel zaadjes en dus besloten we dat, gezien het feit dat er geen werk is en er flink gehakt en gezaagd moeten worden in de uitgaven, toch maar de oude en de nieuwe moestuin beide in gebruik nemen. Alles wat opkomt en te eten is, is meegenomen. Ik zaai me een slag in de rondte :) De tafel in de woonkamer lijkt wel een oerwoud, maar dat mag de pret niet drukken. Daar staan plantjes die echt niet voor IJsheiligen de grond in mogen en dus blijven ze nog even binnen. Verder besparen we daar waar we kunnen en ook de CV blijft uit, en de houtkachel aan, want oei wat is het nog koud. Het boodschappenbudget naar EUR50 voor ons 3-en en we hopen maar dat dat gaat lukken. Inspiratie om dat te doen slagen haal ik bij de Mijmeringen van Annemiek, en ook bij Aad-actief, google maar eens dan vind je het wel.

De meivakantie was bijzonder omdat we anders altijd aan het werk zijn. Tuurlijk er was geen verre vakantie, nee, er was überhaupt geen vakantie. Tegen alle plannen van: Italië, Frankrijk en Toscane en Zeeland en Limburg in, bleven we thuis en dat was goed, want ik had ook niet weg willen/kunnen gaan. Ik kamp met paniekaanvallen en andere dingetjes sinds dit alles gebeurd is waarmee ik je verder niet zal vermoeien, maar dan is de eigen omgeving wel zo fijn.
Zoon kampeerde in de hal bij ons huis, samen met een vriendje. Ze bouwden er een hut, wat de slaaptent werd. Ze aten er aan een tafeltje, gezellig samen op de camping :) overdag wat kleine uitjes en wandelingen en fietstochtjes, dat was leuk. De leukste dingen kosten gelukkig weinig geld. Het grootste plezier zit in het samen zijn, samen tijd doorbrengen en samen leuke dingen doen. Samen rustig een spelletje doen, ach je kent het wel. Ik denk dat dat de meest onbetaalbare dingen zijn en ik hoop dat onze zoon zich dat later nog herinnert. Dat zet je ook meteen aan het denken, want hoe gaan we verder? Hoe?

vrijdag 17 maart 2017

Tuindagen


De afgelopen dagen heb ik in huis zo goed als niets gedaan.
Tuurlijk deed ik de was en is er eten gekookt, maar verder heb ik 4 dagen vrijwel alleen in de tuin geweest.

Het was ook zo prachtig. De temperatuur was aangenaam en dan kriebelt het aan alle kanten. Dan moet ik naar buiten, zonnestraaltjes vangen ;) en kijk dan zie je de krokussen. De foto's zijn niet heel best. Ik heb ze met de telefoon gemaakt. Excuus daarvoor.

Wat deed ik dan allemaal: nou de aardappels heb ik in de grond gelegd, met daarover een bultje zand. Zie rechterkant op de foto, net voor de beukenhaag van voor naar achter, tot bijna bij de kas. Aan de linkerkant staan de moestuin bakken. Die moet ik nog vullen met compost en een toplaagje moestuingrond. Elke dag een stukje anders breek mijn rug doormidden. De een na laatste is al gedeeltelijk gevuld en daarover ligt vliesdoek. Totaal zijn het 5 moestuinbakken en dat is het nieuwe plan. Vorig jaar had ik mijn moestuin achter in de tuin, maar daar is geen waterpunt, en dus sjouwde ik me een hernia aan gieters water. Dus dit jaar doen we het dichtbij huis, dichterbij de regentonnen. Moet goedkomen.
Ook zette ik een scherm-achtig geval zodat daar tegenaan de doperwten en capucijners kunnen groeien die ik binnen had voor gekweekt.

Ik hoop maar dat ze de eventuele vorst die misschien nog komt, gaan overleven. Ik wilde eigenlijk stro halen vandaag, omdat er omheen te leggen, de grond is namelijk klei achtig en kan wel wat mulch en structuur in de bodem gebuiken. Vorig jaar mengden we het al flink met compost, waardoor het nu wel losser is, maar er mag nog wel wat luchtigheid in. De regenwormen zijn al wel flink actief. Waar ik ook een schep in de grond steek, meteen komen er regenwormen kijken wat ik aan het doen ben. Nu is de aanwezigheid van zoveel regenwormen volgens mij al wel een heel goed teken. Door mulch aan te brengen, verbeter je het bodemleven nog meer en uiteindelijk ook de bodemstructuur, omdat het afgebroken wordt en dus uiteindelijk verdwijnt. Wat dan eind van het seizoen nog over is kan je erdoor spitten of gewoon laten liggen en weer een nieuwe mulchlaag aanbrengen. Ik hoop alleen wel, dat het niet ook heel veel extra onkruid met zich meebrengt. Maar dat zien we vanzelf.
Ook heb ik er een hekje langs gezet, want terwijl ik met de klimrek voor de doperwten bezig was heb ik de hond al 2 keer moeten bevrijden. Hij vond het blijkbaar nodig om er door te willen lopen, heel handig.... of misschien kunnen honden de groene draadjes niet zien..?
Dus een hekje erom tegen de hond en de vogels. Hopelijk worden ze zo grote doperwten en capucijnerplanten.

Ook vulde ik de moestuin bak met compost wat we helemaal achterin de tuin hebben liggen. Ik kruide het met de kruiwagen met een 'lekke' band naar de moestuin. Zwaar joh! Die compost weegt wel wat, maar die lekke band hielp zeker niet mee..
Maar het is gelukt. De bovenlaag is een laag met biologische moestuingrond. Nu maar hopen dat er iets in wil groeien.

Begin van de week had ik de uien al gezet in 1 van deze moestuinbakken. Ik heb het afgedekt met vliesdoek. Niet zo zeer tegen de kou, want volgens mij kunnen ze daar best tegen, maar tegen de vogels. Elk jaar als ik namelijk de uien heb gezet, dan komen vervolgens dagen achtereen de vogels. Die gooien dan gewoon die uien er weer uit. En dan heb ik overal de uien liggen en moet ik ze er nog een keer weer inzetten, en nog een keer, en nog een keer... Niet grappig, dus ik dacht we doen het dit jaar anders. Wie weet werkt het. Met vliesdoek kunnen ze er in elk geval even niet meer bij totdat de uien echt beginnen uit te lopen. Dan hoop ik dat ze het dan niet meer zo leuk vinden om ze eruit te halen. Moestuinieren vind ik echt heel leuk. Van een zaadje naar iets wat op je bord ligt, maar het is hier altijd wel samenwerken met de dieren. Kijken naar, hoe blijven ze ervan af. Denk je dat je de konijnen buiten houd, komt de woelmuis langs ;) ben je alsnog alles kwijt. Zo had ik vorig jaar ook koolplantjes staan, wat denk je, ik hield alleen de nerven over. Prachtig standbeeld bijna :) gemaakt door de slakken.
Of de houtduiven komen de kleine doperwtenplantjes opeten. Vorig jaar had ik een muis in de kas, nou waarschijnlijk een hele familie muis. Tomaten vonden ze niet lekker, maar elk groen blaadje sneuvelde en werd tot de grond toe opgegeten. Nu heb ik bedacht dit jaar de kas regelmatig flink te besproeien. Gewoon 1x een tijdje de sproeier erop ipv elke dag een beetje met de gieter. Als het nat is, vinden ze dat denk ik niet zo fijn. Maar ja het droogt een keer weer op, natuurlijk. We wachten af hoe het dit jaar gaat. Oh ja, voor de duidelijkheid..... Mijn moestuin is biologisch, dus geen slakkengif of muizengif of ander chemisch middeltje. Nee. Ik vind het prima om te delen met de dieren. Ik hoop alleen elk jaar weer dat ze het ietsje eerlijker doen als het jaar ervoor ;) Komt vast goed. Creatief naar oplossingen zoeken, proberen af te leiden met iets anders... En er zijn ook groentes waar ze vanaf blijven gelukkig. Zoals snijbiet bijvoorbeeld. Dat gaat bijna altijd goed. Al moet ik nog zoeken naar een echt lekker recept.

In de kas zette ik een paar zielige koolplantjes, 3 rijtjes voorgezaaide rucolaplantjes

Daarachter 2 polletjes bieslook



en helemaal achteraan (of eigenlijk vooraan) heb ik raapsteeltjes gezaaid tussen de stokjes.

En wat je niet op de foto kan zien is een vak met kropsla wat ik nog gezaaid heb.
Binnen staan de paprikaplantjes. Kijk ze zijn nu aan hun 2e paar blaadjes bezig. Ik hoorde gister dat als ze het 3e paar blaadjes hebben dat ze dan verplant moeten worden in grotere potten. Die had ik gister kocht ik gifgroene potjes voor 1 euro per stuk. Dat vond ik niet duur, dus kocht ik er 13. Dat is precies het aantal paprika's en tomaten die nu in de kamer achter het raam staan. De tomaten die ik ook in die kleine potjes zaaide, zijn nog niet opgekomen. Dat zal nog wel komen, ga ik vanuit.

Diezelfde gifgroene potjes gebruikte ik om de narcissen, die ik van mijn zoon kocht voor een actie van school, in te zetten. Een dag eerder kocht ik er 4.
Deze gaan naar de begraafplaats, voor mijn overleden zoontjes.
Het mos haalde ik uit de voortuin, daar schijnt alleen eind van de middag de zon en dus voldoende mos op voorraad ;) en het kleurt wel mooi bij de buitenpot. Ik stond versteld, zo leuk vond ik het.
Ook deed ik de was en kon daarna heerlijk op de lijn. Niets zo fijn als fris gewassen lakens die buiten gedroogd zijn, vind ik.
En ook bakte ik een kruidkoek. Manlief is morgen jarig, dus dan komt ie wel op en een hoge cake of kruidkoek, staat dan ze gezellig, vind ik. Een dubbele hoeveelheid beslag deed ik in de vorm, want ik wilde een echt hoge kruidkoek. Nou dat is best gelukt, al zeg ik het zelf. En hij smaakt heerlijk.
Vandaag is een dagje van rust en bijwerken wat binnen bleef liggen. Ook mijn werk, wat ik vanuit huis kan doen, heb ik weer helemaal bij. Dat deed ik vanochtend direct, nadat ik zoonlief naar school had gebracht. Het weer is niet heel slecht maar ook niet heel uitnodigend. Daarbij is mijn lijf stram en pijnlijk van 4 dagen tuinwerk. Gister kreeg ik nog amper het ene been voor het andere, dus voor mij vandaag even geen gesjouw en geploeter. Vandaag ga ik het huis poetsen en met de hond lopen, de kippen verzorgen, zelf nasi maken en zorgen dat het huis weer een beetje gezellig en schoon is. Altijd een goed idee met een verjaardag voor de deur. Iedereen alvast een heel fijn weekend gewenst met hopelijk nog een paar extra zonnestraaltjes :)